Darowizna nieruchomości

Data opublikowania: 21 listopada 2019

Na nieodpłatne przekazanie nieruchomości w formie darowizny decydują się najczęściej rodzice przekazujący mieszkanie swoim dzieciom lub dziadkowie wnukom. Należy jednak pamiętać o niezbędnych w tym przypadku formalnościach.

Pojęcie darowizny

Umowy darowizny uregulowana jest w art. 888 Kodeksu cywilnego, który mówi, że „przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku”. Darowizna jest więc aktem hojności pozbawionym gospodarczego ekwiwalentu. Najczęściej darowizny dokonuje się poprzez jednostronne przesunięcie jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku osoby obdarowanej. Umowa, którą strony zawierają ma charakter zobowiązujący i jednostronny, darczyńca nie otrzymuje z tytułu tej umowy żadnej odpłaty, co za tym idzie poprzez to świadczenie po stronie obdarowanego następuje wzbogacenie, a po stronie darczyńcy następuje pomniejszenie jego majątku. Powoduje to, że wyłącza to z pojęcia darowizny pewne typy umów (np. świadczenie usług). Przedmiotem darowizny mogą być różne świadczenia m.in. przeniesienie wszelakich praw, ustanowienie albo zniesienie prawa majątkowego na korzyść obdarowanego, możliwe jest także dokonanie darowizny nieruchomości.

fot. Yastremska/bigstockphoto.com

Niezbędne formalności

Zawarcie umowy, której przedmiotem jest darowizna, wymaga zachowania formy notarialnej pod rygorem nieważności (forma ad solemnitatem, co oznacza, że przy niespełnieniu odpowiednich przesłanek dotyczących formy zawarcia umowy, które szczegółowo uregulowane są w art.73 k.c., czynność dokonana bez zachowania określonej formy jest nieważna) dla oświadczenia darczyńcy.

Należy jednak pamiętać, że do dokonania poniższych czynności niezbędne jest posiadanie przez obie strony dowodów osobistych oraz odpisów księgi wieczystej. Notariusz sporządza akt notarialny, a jeżeli dla darowanej nieruchomości jest prowadzona księga wieczysta, to konieczne jest także złożenie wniosku o dokonanie wpisu do księgi wieczystej (obdarowany nabywa bowiem nieruchomość).

Kwestia podatku od darowizn

Kwestie podatku od darowizn uregulowane zostały w ustawie z dnia 28 lipca 1983r. o podatku od spadków i darowizn. Zgodnie z artykułem 14 tej ustawy „wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest nabywca”. W ustawie wprowadzony został podział ma III grupy podatkowe. W skład I grupy wchodzą: małżonek, zstępni, wstępni (matka, ojciec, dziadkowie), ojczym, macocha – jest to tzw. grupa 0 – i teściowie, pasierb, zięć, synowa, rodzeństwo. Do II grupy zalicza się zstępnych rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępnych i małżonków pasierbów, małżonków rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonków rodzeństwa małżonków, małżonków innych zstępnych. Z kolei w skład grupy III wchodzą inni nabywcy.

Darowizna nieruchomości w ramach grupy 0, np. darowizna od rodziców dla dzieci lub od dziadków dla wnuków, jest zwolniona z opodatkowania, nawet jeśli wartość darowizny przekroczy kwotę wolną od podatku (9637 zł), warunkiem zwolnienia z podatku jest zgłoszenie jej do urzędu skarbowego, przy czym przy przekazaniu darowizny w formie aktu notarialnego zgłoszenia do urzędu dokonuje notariusz.

Podatek od darowizny w ramach innych grup niż grupa 0 oblicza się od nadwyżki ponad kwotę wolną od podatku, według specjalnej skali.

Podobne artykuły

Dodaj swój komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola wymagana są oznaczone *