Ustawa o wsparciu frankowiczów – zmiany

Data opublikowania: 11 września 2019

Dotychczas wsparcie dla osób, które kupiły mieszkania ze wsparciem kredytu hipotecznego w obcej walucie (tzw. frankowiczów) deklarowały różne partie polityczne. Dochodziło do nieudolnych prób ratowania kredytobiorców przy pomocy obowiązującego prawa, ale zastosowane czynności nigdy nie stały się obowiązującym prawem. W dniu 9 października 2015 roku powstała nawet ustawa (Dz.U. 2015 poz. 1925), o wsparciu dla takich osób, ale była ona wadliwa przez jedno sformułowanie dotyczące depozytów. Dopiero 4 lipca 2019 poprawiono ją (Dz.U. 2019 poz. 1358), a nowe przepisy wchodzą w życie od początku przyszłego roku.

Problem „frankowiczów” jest problemem powszechnie nagłośnionym. Społeczeństwo jest nawet podzielone co do tego, czy należy takim osobom pomóc finansowo. Wszakże oni sami, na własne ryzyko, brali kredyt we frankach szwajcarskich, wiedząc że wysokość wziętego w obcej walucie kredytu zależna jest od wartości waluty. Niestety, problem tych osób był problemem systemowym i trwał latami. Banki namawiały ludzi do wzięcia kredytu we frankach. W niektórych przypadkach wprowadzały ludzi w błąd, że ich nie stać na kredyt w złotówkach, ale we frankach już tak. To właśnie te osoby nakręcały w Polsce budownictwo. Dlatego problemem nie jest to, czy pomóc, tylko jak.

benshots/bigstockphoto.com

Do najważniejszych cech ustawy o pomocy „frankowiczom” należy zawężenie kręgu osób, którym ustawa ma pomóc, do osób w trudnej sytuacji finansowej. Pomoc będzie się należała osobom:

  • które w dniu składania wniosku są osobami bezrobotnymi,
  • których wysokość raty kredytu wynosi więcej niż 60% comiesięcznej wypłaty,
  • których dochód gospodarstwa domowego, po odjęciu comiesięcznej obsługi kredytu, jest mniejszy niż kryterium dochodowe z ustawy o pomocy społecznej,
  • które nie są właścicielami lub najemcami innej nieruchomości.

Ustawa określa, w jaki sposób będzie udzielana pomoc. Kredytobiorca, który spełnia wymogi ustawowe, otrzyma co miesiąc transzę, która będzie równowartością miesięcznej obsługi raty kredytowej (nie wyższą niż 2000 złotych). Wsparcie będzie przelewane na rachunek bankowy kredytobiorcy przez 3 kolejne lata. Pomoc będzie zwrotna, tj. będzie podpisana umowa, na podstawie której odpowiednia kwota będzie przekazywana kredytobiorcy, ale z zastrzeżeniem w jakim czasie i w jakich ratach będzie ta pomoc zwrócona. Spłata wsparcia rozpocznie się dwa lata po jego udzieleniu i będzie się odbywać w ratach, których maksymalny okres spłaty wyniesie 8 lat.

Powyższe sugeruje, że maksymalna kwota pomocy, jaką będzie mógł otrzymać uprawniony kredytobiorca wyniesie 72 000 złotych. Ponadto będzie istniała możliwość częściowego umorzenia pozostałych do spłacenia rat. Będzie to jednostkowo rozpatrywane w przypadku terminowo spłacanego zobowiązania oraz na podstawie sytuacji finansowej.

Do tej pory rozwiązanie ustawowe, które pozwalałoby na udzielenie kredytobiorcom wsparcia finansowego, nie istniało lub było wadliwe. Ustawa, która od 1 stycznia 2020 roku wejdzie w życie, pomaga rozwiązać problem „frankowiczów” oraz wychodzi naprzeciw tym, którzy negują wspierania kredytobiorców, ponieważ wypłacane środki będą musiały być zwrócone do budżetu państwa.

Podobne artykuły

Dodaj swój komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola wymagana są oznaczone *